Η παραγωγική βάση της χώρας μας, σε μεγάλο ποσοστό, είναι οι μικρές επιχειρήσεις. Οικονομικές μονάδες δηλαδή με κύκλο εργασιών μέχρι τα €5.000.000 και με προσωπικό μέχρι πενήντα άτομα. Υπάρχουν σε κάθε κλάδο της οικονομίας. Δημιουργούνται αναπτύσσονται και κάποτε κλείνουν. Σαν τη ζωή του ιδρυτή τους. Συνεχώς και αδιαλείπτως. Παρόλα τα εμπόδια, την γραφειοκρατία, το μπάχαλο των φορολογικών ρυθμίσεων, ο Έλληνας επιχειρηματίας γεννάται και αναγεννάται καθημερινά εκ της τέφρας του.
Η προσωπικότητα του επιχειρηματία – ιδρυτή είναι καθοριστική για την εικόνα της επιχείρησης. Αν και τις συνέπειες αυτού θα τις συζητήσουμε σε επόμενο κείμενο, προς το παρόν ας το έχουμε στο νου μας.
Έχω συνεργαστεί με αρκετούς επιχειρηματίες και έχω γνωρίσει ακόμα περισσότερους. Ο καθένας από αυτούς έχει την ιδιαίτερη φυσιογνωμία του, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ως προσωπικότητα, τις προσωπικές προτιμήσεις του τις επιδιώξεις του αλλά και τις ανάγκες του.
Όλοι αυτοί πάντως έχουν πάρα πολλά κοινά σημεία που οι ίδιοι δεν μπορούν να τα δουν στην ανταγωνιστική και δύσκολη καθημερινότητα που βιώνουν.
Η ιδέα της δημιουργίας αυτού του ιστόχωρου (blog) προέκυψε ακριβώς από ερωτήματα που έχουν τεθεί σε εμένα και τους συνεργάτες μου και που είναι καταπληκτικό που και ως φραστικές διατυπώσεις τίθενται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο από επιχειρηματίες τελείως διαφορετικών κλάδων της οικονομίας που είναι και σε διαφορετικές περιοχές.
Και λοιπόν;
Εδώ είναι ανάγκη για μια σύντομη παρέκβαση.
Πίστευα πάντα στην δύναμη της συνεργασίας αλλά και σε εκείνη του δημιουργικού ανταγωνισμού. Εντάξει, θα μου πείτε, τώρα ψώνισες από σβέρκο αφού σε κανένα από αυτά τα δύο δεν είναι εθνικά μας σπορ. Συμφωνώ, αλλά όμως όλοι παραδέχονται τι ωραία θα ήταν εάν ήταν εθνικά μας σπορ ή είχαμε τουλάχιστον καλές επιδόσεις.
Χωρίς να μπω σε λεπτομέρειες και κοινωνιολογικές αναλύσεις, κατάλαβα ότι μπορούν να γίνουν πράγματα στο τομέα αυτό και το είδα όταν χρειάστηκε να οργανώσω δίκτυα επιχειρήσεων στον ίδιο κλάδο με την μέθοδο της δικαιόχρησης (Franchising) αλλά επίσης κι όταν χρειάστηκε να δημιουργήσω δίκτυα πωλήσεων στην επαγγελματική αγορά.
Είδα ότι η συνεργασία όταν δεν καταπιέζει την επιχειρηματικότητα και όταν το όλο παιχνίδι των συμμετεχόντων σε ένα σχήμα συνεργασίας είναι διάφανο και από όλους συμφωνημένο, τότε αυτού του είδους συνύπαρξη απελευθερώνει και δημιουργεί ανάπτυξη.
Πρόσφατα, έμαθα για τον καθηγητή Νικόλα Χρηστάκη, βιολόγο, γιατρό και καθηγητή του Harvard από τις κρητικές Αρχάνες που φιγουράρει στη λίστα των είκοσι κορυφαίων επιστημόνων για τη χρονιά που πέρασε!
Αν και γεννήθηκε στις ΗΠΑ, πριν από 47 χρόνια, ο καθηγητής Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ έζησε τα πρώτα έξι χρόνια του βίου του στην Ελλάδα και μιλάει καλά τα ελληνικά. Τη θέση του στη λίστα τη χρωστά στην τεκμηρίωση της γνωστής θεωρίας του για τον «ιό της ευτυχίας». Την άποψη δηλαδή ότι η ευτυχία, όπως και η δυστυχία, η παχυσαρκία, «μεταδίδεται» από άνθρωπο σε άνθρωπο, περίπου όπως η... γρίπη.
«Όταν οι άνθρωποι γύρω μας, τόσο οι φίλοι και οι συγγενείς όσο και οι άνθρωποι που απλά βρίσκονται κοντά μας- όπως οι συνεργάτες και οι γείτονές μας- γίνονται πιο ευτυχείς, γινόμαστε κι εμείς πιο ευτυχείς» λέει ο καθηγητής. Στηρίζει μάλιστα αυτή τη θεωρία του στη μελέτη της συμπεριφοράς περίπου 5.000 ατόμων σε διάστημα μεγαλύτερο της εικοσαετίας.
Όταν δύο στενοί φίλοι ζουν σε απόσταση μικρότερη του μιλίου μεταξύ τους, και ο ένας γίνει για κάποιον λόγο πιο ευτυχισμένος, οι πιθανότητες να ευτυχήσει και ο φίλος του αυξάνονται κατά 15%, λέει ο κ. Χρηστάκης. Ακόμη κι αν αυτός που θα ευτυχήσει είναι φίλος φίλων μας και δεν τον γνωρίζουμε καν προσωπικά, ο αντίκτυπος της ευτυχίας που εκπέμπει αυξάνει και τα δικά μας ποσοστά ευτυχίας: με άλλα λόγια, αρκεί να περιστοιχιστούμε με ευτυχή άτομα για να ευτυχήσουμε και εμείς.
Δηλαδή, σκέφτηκα, γιατί να μην προσπαθήσουμε να κάνουμε ένα αντίστοιχο δίκτυο επαγγελματιών που θέλουν να εξυπηρετούν ακόμα πιο καλά τους πελάτες τους, να ενημερώνονται για τα θέματα της διοίκησης, να ανταλλάσσουν πληροφορίες και απόψεις που είναι χρήσιμες για την δουλειά τους;
Δηλαδή κατ΄ αντιγραφή προς τον καθηγητή Χρηστάκη, να διαδώσουμε τον ιό της δημιουργικότητας και της συνεχούς ποιοτικής αναβάθμισης της επιχειρηματικής δραστηριότητας!
Έτσι κι αλλιώς υπάρχει μια ποσότητα γνώσεων και εμπειρίας στην ομάδα ΤΟΜΕΣ Project Management που αν δεν διακινηθεί, δεν τεθεί στην διάθεση των επιχειρηματιών, θα απαξιωθεί καθώς ο χρόνος περνά. Το κακό με την γνώση είναι οτι δεν μπορείς να την σωρεύεις. Τότε και μόνον τότε αποκτά αξία όταν διατίθεται, μεταφέρεται και μετασχηματίζεται σε χρήσιμες ενέργειες για τους ανθρώπους.
Εάν μπορεί κάποιος να αξιοποιήσει την γνώση και τις εμπειρίες μας, ας το κάνει με τις ευχές μας. Του ευχόμαστε καλή επιτυχία, θα είμαστε πλάι του και κάποια στιγμή να μας πει να του στείλουμε τον λογαριασμό για να κάνει την δωρεά του.
Εγώ και οι συνεργάτες μου, θα είμαστε εδώ για να προκαλούμε τις αναζητήσεις σας και ελπίζω ότι εσείς θα μας εφοδιάσετε με απόψεις, ερωτήματα και σχόλια.
Καταλαβαίνω της δυσκολία για κάποιον επιχειρηματία να κάτσει και να γράψει κατεβατά για αυτό ακριβώς με τον μηχανισμό των σχολίων –που μπορεί να είναι και ανώνυμα- θα είναι εύκολο να διατυπωθούν τα ερωτήματα που θέλει να απαντηθούν. Εκτός από αυτό, μπορεί να χρησιμοποιήσει το η-μειλ.
Εμείς υποσχόμαστε να διατηρούμε σε κίνηση τον ιστόχωρο αυτόν και να διαχειριστούμε με απόλυτη διαφάνεια ή και διακριτικότητα εάν το ζητήσετε τις απόψεις σας.
Καλή αρχή!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου